حامد رحیمی پنجکی (خاطرات و داستانهای زندگی)

دبیرستان بودیم، رشته ی علوم انسانی، یه درسی داشتیم به اسم آمار، معلم درس آمارمون انسان عصبی و قاطیی بود، آقای نوری،که بچها رو شدیدا میترسوند و اذیت میکرد، نیم نمره هم رحم نداشت و دوست داشت کل بچها درسش رو بیفتن، ، هر هفته دو زنگ پشت هم امار داشتیم، و حالمون از درس آمار و آقای نوری بهم میخورد، سرکلاسش همیشه خسته میشدیم، آقای نوری در حال درس دادن بود که درب کلاس به صدا دراومد، ناظم مدرسه بود و با آقای نوری کار داشت، آقای نوری رفت بیرون و درب رو بست تا سروصدای بچها بیرون نره، منم که سلطان شلوغی و شر مدرسه بودم بلند شدم رفتم پای تخته و شروع کردم به رقص و بچهاهم دست میزدن،، اقای نوری از پشت درب محکم کوبید به درب، که یعنی ساکت شید،  کلاس ی...

نویسنده: حامد رحیمی پنجکی(تصاویر هم تصاویر خودمه، همون دوم دبستانی که کلاغ رو برد مدرسه، اما بااین تفاوت که بیشترازسی سال از اون روز گذشته) حامد رحیمی پنجکی هستم،دوم دبستان بودم، تو مسیر مدرسه که طولانی هم بود از یه کوچه ای رد میشدیم که کوچه باغ مانند بودو پر از درخت، یروز اتفاقی تو همون کوچه چشمم خورد به یه کلاغ که زخمی بود و داشت دستوپا میزد که پرواز کنه، دلم براش سوخت، برداشتمش تو دستم گرفتمش و بردمش تو راه درمونش کنم، که نمیره و بلایی سرش نیاد ،، یخورده آب دادم بهش، چسب  زخم خریدم به پاهاش زدم، در حدتوانم درمونش کردم، رسیدم جلوی درب مدرسه، کلاغو نمیشد برد داخل، کتابها و دفترهای کیفمو خالی کردم تو کیف دوستم و ...

 من حامد رحیمی پنجکی هستم،  سال شصت و هفت ، آذرماه، روز بیست و هفتم، ب دنیا اومدم، یادم میاد  شش سالم بود که  از تلویزیون یه مسابقه ی تکواندو پخش شد، وقتی دیدم  دونفر باهم مبارزه میکنن و انعطاف بدنی دارن  رفتم پیش بابام گفتم منم میخوام برم  مسابقه، گفت باید اولش بری باشگاه تمرین کنی بعد بری مسابقه، گفتم پس بریم باشگاه، فردای اونروز  دم عصر رفتیم یه باشگاه پایین تر از محلمون، باشگاه فجر بهمن، تو باشگاه آموزش خیلی از رشتهای رزمی بود ،ما تایم تمرین ووشو رسیدیم و  همونو ثبت نام کردیم، یعنی اگر تایم تکواندو یا کاراته میرسیدیم اونارو ثبت نام میکردیم، از قبل رو رشته ی خاصی تمرکز و تحقیق نداشتیم...